كه تو و عايشه اگر امروز پشت‌به‌پشت هم داديد براى خذلان پدر من امير المؤمنين اين كار از شما تازگى ندارد همين معامله را با جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كرديد . حفصه ديد يكباره رسوا گرديد نامه را گرفت و پاره كرد و از آن مخدره درخواست كرد كه ساكت بشود و بيش از اين آنها را رسوا نكند . پنجم آنكه اشعار سهل بن حنيف كه در آن‌وقت والى مدينه بود از جانب امير المؤمنين عليه السّلام معلوم مىشود كه عايشه در مكتوب خود سب امير المؤمنين عليه السّلام كرده كه در شعر خود مىفرمايد مردها كه جنگ با مردها بنمايند معذورند و ما هم عذر آنها را مىپذيريم ولى زنها را چه افتاده كه قدم بميدان حرب مىگذارند و دشنام مىگويند آيا كفايت نمىكند ما را از آنچه آورديم براى تو از نصيحت و خير و گفتيم كه زن نبايد حجاب خود را هتك بنمايد و پردهء خود را پاره كند و امروز اين مسافرت حرام بودنش و مرتكب گناه بودنش از فرياد سگهاى ماء حوئب پيداست و اين سهل بن حنيف از اعاظم صحابه و از غازيان جنگ بدر است و كلام او برحسب اصول عامه حجت است و مقرون بصدق و صواب است پس معلوم شد كه عايشه و حفصه از دشمنان امير المؤمنين و سبب‌كنندهء خاتم النبيين بودند بند براى اينكه اخبار بسيارى در مسند احمد بن حنبل و مستدرك حاكم است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود يا على من سبّك فقد سبّنى و ابن عبد البر در استيعاب در ترجمة على بن ابى طالب مىگويد روى طائفة من الصحابة ان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قال لعلى رضى اللّه عنه لا يحبك الا مؤمن و لا يبغضك الا منافق و كان على رضي اللّه عنه يقول و اللّه انه لعهد النبى الامى انه لا يحبنى الا مؤمن و لا يبغضني الا منافق و نيز روايت كرده از رسول خدا كه فرمود من احب عليا فقد احبنى و من ابغض عليا فقد أبغضنى و من آذى عليا فقد آذانى و من آذانى فقد آذى اللّه